Fraser Island

Fraser Island.

Vroeg uit de veren deze morgen (28 feb.)... Om 06:00 uur ging de wekker!

Maar ook dit keer weer voor een goed doel!

De dag begon wat weer betreft goed. Lekker zonnig hier en daar een wolkje, maar voornamelijk een blauwe lucht wat je zag.

We werden om half 8 opgehaald om zo vervolgens te rijden naar River Heads waar we met een veerboot zullen oversteken naar Fraser Island.

Fraser Island is de grootste zandeiland ter wereld. Het eiland bevat meer zand dan dat er in de Sahara woestijn ligt! Het eiland is 120km lang en 15km breed. Op dit eiland leven Dingoes (wilde honden), slangen (giftige en geen giftige), spinnen (niet gevaarlijk), verschillende vogel en uilsoorten. En om het eiland zwemt ook nog van alles zoals: haaien, pijlstaartroggen, schildpadden, een verdwaalde krokodil, walvissen (seizoensverbonden), dolfijnen en dan nog de verschillende vissoorten.

Eenmaal aan het varen richting Fraser heb ik nog een eenzame dolfijn gezien die even fanatiek de zee uitsprong, maar ook meteen weer verdwenen was! Verder hebben we niet veel gezien tijdens de vaart, dat verwachten we allemaal nog wel met de tour!

Toen eenmaal alle twee daagse tour mensen bij elkaar in de bus zaten kon dan toch echt de tour van start!

Eerst zijn we naar Central Station gereden, waar we nog even rond konden lopen voordat we daar een wandeling gingen maken (Er kwamen namelijk nog drie mensen bij, waar we nog even op moesten wachten).

Daar hebben we nog een Frog Mouth Owl gezien wat heel zelden voorkomt om op dit tijdstip van de dag te zien. Als het zo heel de reis door gaat hebben wij niks te klagen!

Nu zijn we dan echt compleet! We gaan nu met de wandeling beginnen.

Al snel kwamen we bij Wanggoolba Creek aan. Deze Creek bevat helder water, dit water is vijf keer zo helder als het water wat wij uit de kraan halen.

In het water zwom nog een Aal, maar verder was er weinig leven te zien in het water.

Daar gaan we dan weer... Al struikelend, want ja al om ons heen kijkend zien wij de grond niet en aangezien de wortelen af en toe eens boven de grond uit komen! Maar soms moesten we ook bukken voor de lianen die hier en daar over de weg heen hingen! Maar tussen dat door hebben we nog een Leguaan gezien van ongeveer 80 cm!

Heel veel anders dan bomen hebben we verder niet gezien in het bos!!!

Na deze wandeling zijn we gaan lunchen bij het resort waar we vanacht zullen gaan slapen in Eurong!

Heerlijk wat gegeten te hebben zijn we klaar voor de verdere tour.

We zijn naar 75-Mile Beach gegaan wat als snelweg dient!

Zie dit voor je... Je rijdt op de A15 en ziet langs de kant van de weg een hele mooie eend lopen en je bedenk je het volgende: "Daar wil ik een foto van hebben!" Zet je auto stil midden op de snelweg, stapt uit en maak een paar mooie foto's! Je leven is je niet zeker! Nou zo gaat dat dus ook op deze snelweg het enige kleine verschil is: Je leven is wat zekerder!

Op de snelweg kwamen we nog grote zwarte stenen tegen die half in het zand lagen, die stenen noemen ze Coffee Rocks. Eenmaal bij Eli Creek aangekomen zijn we even lekker gaan pootje baden, heerlijk verkoelend zo voor onze vliegtuigvlucht!

We zijn hier met een klein vliegtuigje een stuk over Fraser Island heen gevlogen! En ja moeders is ook meegegaan! Ze is haar grenzen aan het verleggen!

Maar goed vanuit het vliegtuig konden we in het water een kleine Shark en schildpadden zien!

De piloot zelf was echt een praatjes maker, want ineens zei hij: "haaien hele grote!" Nou ik keek die kant toevallig ook op en er was niks te zien!

Verder zijn we over the Hammerstone Sandblow gevlogen, over Shipwreck Maheno en daarna landden we weer op de snelweg!

Bedenk dat eens op de A15...

Maar goed na de vlucht had mijn moeder het niet zo breed, misselijk enzo... Maar een applausje voor haar hoor, want ze heeft het wel even weer gedaan... Terwijl ze weet dat ze er niet zo dol op is!

Na deze vlucht zijn we nog even Eli Creek ingegaan, want het was zo warm in dat vliegtuigje!

Heerlijk even afgekoeld en dan wordt het tijd om weer verder te gaan. Op naar Maheno Ship Wreck! Maheno scheepswrak ligt op het strand en is in 1935 gestrand. Jeetje zeg net een attractie park zo druk! Hoezo touristisch? Maar goed het schip ligt er ook al bijna 75 jaar, dus dat is wel bezichtigingswaardig! Na deze stop op de snelweg zijn we verder gaan rijden naar The Red Canyon! Red Canyon zijn gebergtes die uit verschillende kleuren bestaan van lichte creme kleurige plekken tot rood/oranje achtige kleuren! Foto's volgen nog! Sorry als het even kan duren, maar zijn onderweg!

Op deze dag mogen we ook nog even een beetje klimmen en klauteren! Want op de top van Indian Head heb je heel mooi uitzicht over het water en omdat het water zo helder is heb je kans dat je haaien, schildpadden en pijlstaartroggen ziet! Dus zeker de moeite waard! Op de heenreis heb ik goed in de bosjes e.d gekeken, want hier kwam ik de vorige keer the brown snake tegen dat is de tweede gevaarlijkste slang op de wereld!

Maar nee dit keer geen slang gezien althans niet op de klim naar boven! Eenmaal boven hebben we pijlstaartroggen en haaien gezien! Na even lekker genoten te hebben zijn we naar beneden gaan lopen. Helaas geen slang gezien, maar voor als nog de moeite waard geweest!

Na Indian Head wordt het tijd om naar het Resort te gaan rijden. Op de snelweg zagen we nog een Dingo lopen! Dat beestje kunnen we ook van ons animal want to see list afschrappen! We hebben ook nog een baby zee arend gezien. Een volwassen zee arend kan wel een spanwijdte hebben van 2,5 meter!

Na het eten zijn we even lekker over het strand (the Highway Beach of 75 mile beach) gaan lopen. We hebben het vanavond niet al te laat gemaakt, want we willen de zonsopgang zien en die begint ongeveer om 05:30 uur!

Iets voor half zes stonden we op het strand! We hadden het eigenlijk veel drukker verwacht, maar dat viel reuze mee! Om ongeveer kwart voor zes kwam de zon op, echt een mooi gezicht. Uiteraard volgen de foto's nog!

Nadat we de zonsopgang hadden gezien zijn we nog even gaan wandelen op het strand. Vrij snel zagen we een volwassen zee arend, helaas vloog hij niet. Maar we hebben er wel een volwassen arend gezien!

Na een aardig stukje gelopen te hebben zijn we maar terug gaan lopen.

Wat zien we daar in de verte lopen?

Een Dingo, hij kwam al vrij snel onze kant op! Wat je moet doen? Gewoon rustig stil blijven staan, altijd naar de Dingo blijven kijken en hem lekker zijn gang laten gaan. Dan is er echt niets aan de hand. De Dingo liep rustig voor ons ging even zitten krabte aan z'n kop en liep ons op zijn dooie gemakkie voorbij!

Nog geen vijf minuten later kwam er een andere Dingo aangelopen/gerend ook weer richting ons. Deze kwam een stuk dichterbij! Maar hij had weinig interesse in ons, dus echt zo gevaarlijk zijn ze niet als je ze met rust laat.

Onze gids had al gezegd dat het ontbijt de beste maaltijd zou zijn en daar stemmen we alle vier mee in! De lunch en het avondeten leek zoveel op elkaar, maar voor als nog prima gegeten hoor!

De gids zei in de bus nog dat vandaag (1 maart) de herfst is begonnen. Nou dat mochten we gelijk weten ook! De tempraturen stegen naar wel 35 graden tot wel 42 graden! Een heel ander soort herfst als dat wij ze kennen!

Om 08:00 uur vertrekken we van Eurong richting Lake McKenzie. Lake McKenzie heeft een mooi wit strand en blauw helder water. In het water zit een hoop mineralen wat goed voor je haren is en het zand is ook hier weer goed voor het schoonpoetsen van je sieraden, maar ook goed om je huid er mee in te smeren! Allemaal weer een zacht baby huidje!

Op het strand kwamen er nog twee Dingoes waarvan een Dingo een tas had meegenomen waar waarschijnlijk eten in zat! Hoe dat verder afgelopen is geen idee!

Sebas en ik waren samen richting de toiletten aan het lopen, waar we een leguaan zagen! Deze leguaan was donker met vrij felle gele strepen/stippen en hij was ongeveer een meter lang!

Na aaridig wat tijd doorgebracht te hebben bij Lake McKenzie zijn we richting Lake Wabby gaan rijden.

Om bij Lake Wabby te komen moet je eerst een wandeling maken.

Normaal gesproken worden we gedropt en ergens anders opgepikt, maar dat zou betekenen dat we de Hammerstone Sandblow zouden moeten lopen. Dit mochten we niet doen van onze gids, omdat het zand wel 60 graden of meer kon zijn! En nou weet ik dat het echt een vermoeiende wandeling is, want je gaat heuvel op en af en dan met die tempraturen! Ten eerste kan je dan maar niet genoeg water voor meenemen en ten tweede je hebt echt blaren onderop je voeten!

Dus nee dank je! Wij hebben een wandeling gedaan wat redelijk in de schaduw was, maar ondanks dat was het nog goed warm!

Eenmaal bij Lake Wabby aangekomen hebben we even met onze voeten in het water gestaan en Sebas is even een stukje de zandberg opgegaan en daarna zijn we lekker op het gemakkie terug gelopen.

Op het strand zijn we even lekker de zee ingelopen... Om nou te zeggen dat het water echt verkoelend is, niet echt want het was ook wel een graadje of 25, maar allicht beter als dat het op het land is!

Tja aan alles komt een eind, dus ook aan deze tour!

Op de veerboot geniet je lekker van het uitzicht en al dromend bedenk je toch dat het weer fantastisch was! Heerlijk genoten van alle uitzichten, lekker gezwommen in heldere wateren, Dingoes die op je af komen, zonsopgang op het strand, etc.

Kortom we hebben weer genoten!

Kussie van ons 4tjes!

ps: Sorry dat het zo lang duurde voordat het volgende verhaal pas kwam, maar had ook niet altijd de energie om een verhaal te tikken! Maar wel weer bedankt voor jullie reacties!

Reacties 3

nelly 26-03-2009 12:17

Hallo
Vind het niet zo gek hoor,dat het zolang duurde voor het volgende verhaal,als je dan weer leest wat jullie gedaan hebben en beleeft.
Maar je mag wel van de warmte hierheen sturen hoor want het is hier maar knudde veel regen,wind,hagel enz.enz.
Ben echt weer benieuwd naar de foto,s van alle avonturen.
Groetjes uit het koude en natte nederland.

sander, susan en mika 26-03-2009 13:34

He ons 4tjs,
Het was inderdaad even geleden dat we een avontuur hadden ontvangen via de mail, maar het is belangrijker dat jullie genieten van de trip en de verhalen kan je nog jaren nadien aan ons kwijt, toch?
Het pept ons wel een beetje op, die goedweer berichten en de gave omschrijvingen van de omgeving, dus Amanda neem een energie cocktail en blijven schrijven.
Groetjes S+S+M

Nel 27-03-2009 14:47

Hallo allemaal,
Nu realiseer ik mij dat inmiddels Hans Sietske en Sebastiaan weer in het koude nederland zijn. Wat zullen jullie het weer en Amanda missen! Gelukkig schrijft ze zulke geweldige verhalen zodat we er alemaal een beetje van kunnen genieten.Hier gaat alles goed,we kijken uit naar wat betere temperaturen. Groetjes van Rob Nel en Maarten. Sander hoor je vanzelf wel.

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer